!

دوستت دارم كه برايت مي نويسم

maryamsahra — Mon, 11 Sep 2006 13:42:18 GMT

دوستت دارم كه برايت مي نويسم دوستت دارم كه شعرهايم را برايت مي فرستم و

دوستت دارم كه شبانه هايم با خيال تو رنگ صبح مي گيرند !

ديگر از شعر و نوشتن گذشته است!

دوستت دارم را در گوش باد فرياد مي زنم تابه تو برساند!

می خواهم از تو بسرايم

maryamsahra — Thu, 20 Jul 2006 06:25:18 GMT

می خواهم از تو بسرايم

از تويی که اصالت نگاهت را سالهاست

در اندام شب بافته ای

و حضور سرکشت را بر تب طوفان

از تويی که پشت پلک های صميمی ات

بی عنوان پناهم می دهی ؛

شنيده ام ، جايی کسی هوای مرا دارد ،

می خواهم از اين همه راه ،

می خواهم از تو بسرايم

جاده مهربانی

maryamsahra — Thu, 20 Jul 2006 06:17:18 GMT

نمي دانم
و شايد اين بار مي دانم ولي نمي خواهم بدانم
كه او ديگر نيست
او رفته است
ولي نه به خاطر هيچ چيز ديگر
بلكه فقط و فقط
به خاطر من
او رفت تا من آزاد شوم
ولي ندانست كه با اين كارش اسيرترم كرد
راست است كه مي گويند
مهرباني چون جاده اي است
كه هر چه پيشتر مي روي
به عقب برگشتن ، دشوارتر است
گاهي بايد ايستاد
وشايد گاهي به بيراهه زد
صدايي نزديك مي شود
مي گويند خطرناك است
نمي دانم
نمي دانم
و شايد اين بار مي دانم ولي نمي خواهم بدانم!
عزيزم
در عشقت به آنجا رسيده ام كه بازگشتنم دشوار است
اما تو نيز اگر به بيراهه مي زنم گاهي
مرا ببخش!

تو را دوست دارم، تو را دوست دارم...

maryamsahra — Thu, 22 Jun 2006 17:22:18 GMT

تو را دوست دارم، تو را دوست دارم...
تو را چون بهاران، چو ذرات باران...
تو را چون ستاره، چنان ابر پاره...
چو امواج دريا، چو مستي، چو رويا...
چو ميناي پي مي، چنان ناله ني...
تو را دوست دارم...

تو را مي پرستم، تو را مي پرستم...
تو هستي جواني، تويي زندگاني...
تويي چون دل و دين، تويي جان شيرين...
تويي همچو ايمان، مقدس چو پيمان...
چه خواهي ز عاشق که من بعد خالق
تو را مي پرستم...

به ياد من باش

maryamsahra — Thu, 22 Jun 2006 17:21:18 GMT

فقط در روزهاي باراني به ياد من باش
در سنگفرشهاي همان خيابان پاييزي قدم بزن
و به خاطر داشته باش
كه دختری براي جست و جوي تو هر شب
در شهر بنفشه در زير باران ضجه ميزند
فقط به من بگو
ياد مرا چگونه توانستي به بادها بسپاري

تو را دوست دارم

maryamsahra — Sat, 17 Jun 2006 06:20:18 GMT

تو را دوست دارم
و پاييز را
که سي سال بي بهار زيسته اي
و هنوز ايستاده اي !
تو را دوست دارم
در جامه عرياني
با نگاهي که آبستن آتش است
در چشم اندازي خاکستري !
تو را دوست دارم
با خاطرات نا تمامت
و اندوه انبوهي که افق آينه ات را پوشانده است
تو را دوست دارم
با قصري که نساخته اي
و باغي را که به داغي ازلي بخشيده اي
زندگي
کوچکتر از آن است که در برابر تو بنشيند !
تو را دوست دارم
که دشمنان تو بسيارند اما
چشمانت چاه نيست
فانوس خيال ستاره هاي سوخته است !
تو را دوست دارم
با غزل هايت که سوگ سرودند
و شانه هايت که هنوز
سنگيني بار بدرود را به دوش مي کشند !
تو را دوست دارم
با درودهاي نگفته اي که در آستين داري
وقتي صحبت از عشق مي شود
دين نداري !
تو را دوست دارم
وقتي کفر مي ورزي
و آينه زلال مي شود !

به نام آنكه دوستي را آفريد

maryamsahra — Sat, 17 Jun 2006 06:18:18 GMT

به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ...
به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم
از او بگويم.
كه هر چه بود، پيش از هر كلامي، خودش گفته بود.
بايد اين واژه هاي كوچك را شست.

سالهاست دچارش هستم.
و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.

او رفت و من نشناختمش .
در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم اما باز هم نشناختمش.
همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
يا طولاني ترين ثانيه هاي تنهاييم كه بعد از سرآغاز كلامم، فقط خود او ميداند
كه آن ثانبه ها چگونه گذشت.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.

اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
يا وسعتي بي واژه.
و شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم ....

اي كاش مي دانستي

maryamsahra — Thu, 15 Jun 2006 05:25:18 GMT

اي كاش مي دانستي
در چشم براهي آن مونس مشرقي
درگاه اين خانه از چند درياي گريه گذشته است.

خيلي وقت است
بعضي واژه ها ياري ام نمي كنند
مانده عزيزم...تا تو شبي شايد
گوشه دفتر موش خورده اي را از غبار آن سالها
سطري از حكايت مخفي مسافران ما به ياد آوري!

ما ستاره ها ديديم
كه دست از عطر آفتاب شستند و
در شب گلو بران ماه
از پاي در نيامدند

حالا هي مپرس
قصه غمگين آن همه دوست
به كجاي اين بوسه كشيد
كه لبهاي تشنه تو هنوز
از طعم ترانه مي لرزند!

كاش من هم ...

maryamsahra — Thu, 15 Jun 2006 05:16:18 GMT

كاش من هم چو تو زيبا بودم
كاش چشمم به قشنگي تو بود
آفرين بر هنر خالق باد

هر زماني به تو مي انديشم
دل من بي تاب است
من و تو نزديكيم
گاه به يك پلي زدن خواب تو را مي بينم
فاصله بين خيالم با تو كمتر از اين خواب است

توي چشمان تو چون آينه، خواندن سهل است
من و تو هر دويمان عاشق يك راز غريبيم
كه پنهان مانده است:

دوست من در پس آينه تنها مانده است
و چه مي شد اگر اين آينه از هم تركي بر مي داشت
و من و تو ؛
من و تصوير قشنگم ؛
دل به هم مي داديم
عاشق خود بودن چه قدر آسان است

دريا را که ميبينم

maryamsahra — Thu, 08 Jun 2006 08:40:18 GMT

دريا را که ميبينم
به ياد تو مي افتم
روي ماسه هاي ساحل نوشتم
اگر طاقت شنيدن داري
من شهامت گفتن دارم
دوباره به دريا نگاه کردم
باز برگشتم
اين بار روي ماسه ها نوشتم
دوستت دارم